لباس‌هاى ممنوع نيز از موانع نمازند و حدث نمىباشند ، وانگهى ذيل آيه كه « حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ » « تا بدانيد چه مىگوييد » تنها مانع از نماز را در اين‌جا اين‌گونه مستى دانسته ، كه با بر طرف شدن اين مستى مانع نيز بر طرف مىشود ! و ديگر نيازى به‌وضو يا مطهر ديگرى به‌جز به‌هوش آمدن نيست كه « حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ » تا بدانيد چه مىگوييد بنابراين مستى مانعى است موقت كه تا هست اين مانعيت نيز هست ، و هنگامى كه به‌هوش آمد مىتواند نمازش را بخواند ، مگر آن‌كه پيش از مستى وضو يا غسل نداشته باشد كه حكمش معلوم است يا مستى مانند خواب فراگير باشد كه محكوم به « يغشيكم النعاس » است ، و نه صرف مستى كه فراگير نباشد . از اين‌جا حكم بىهوشىهاى ديگرى كه ناتمام مىباشند معلوم است كه پس از هوشيارى مىتوانى نمازت را بخوانى ، و اگر وضو يا غسل داشته‌اى كه هيچ ، والّا بايد وضو يا غسل كنى و نمازت را بخوانى ، كه بالاخره در جمع صرف بىهوشى و بىعقلى در شمار موانع صحت وضو نيست ، مگر اين‌كه فراگير و مانند خواب مطلق باشد . وضو و غسل جبيره مسأله‌ى 125 - جبيره چيزى است كه روى زخم مىگذارند اعم از دوا ، پارچه و مانند آن‌ها كه در صورت امكان روى آن را براى وضو يا غسل بايد شست و در مسح كردن مسح كرد ، و اگر شستن آن زيان‌آور و يا خيلى دشوار است كافى است فقط به‌نيّت وضو دست تر روى آن بكشد كه به‌جاى شستن مىباشد ، و در صورت امكان اطرافش را به‌مقدار ممكن بشويد يا مسح كند و حكم جبيره از « ما جَعَلَ عَلَيْكَمْ فِى الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ » ( سوره‌ى حج ، آيه‌ى 78 ) و نيز « يُريدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُريدُ بِكُمُ الْعُسْرَ » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 185 ) پيدا است‌كه اگر شستن جاى زخم يا هر عارضه‌ى ديگر عسر يا حرج دارد روى آن زخم پارچه‌ى پاكى قرار مىدهى و به‌تكليفت كه شستن يا مسح كردن است عمل مىنمائى ، چنان‌كه در خبر است كه : ناخن پايم زخم شد چگونه بر آن مسح كنم ؟ حضرت فرمودند : « إمْسَحْ عَلَىالْمَرارَةِ » « بر دارويى كه روى زخم نهاده‌اى مسح كن » كه اين